31 Ekim 2009 Cumartesi

Sen gelirsin akla sevgi dendi mi,

Sen gelirsin akla sevgi dendi mi,
Gül kokan yollara revan olmuşum.
Gözyaşım sel oldu yıktı bendimi,
Yunus derler, bir özge can olmuşum...

Bu sevda çöllerden daha yakıcı,
Kalbimi doğrarken hasret kılıcı,
Bir esrarlı cilve, bir tatlı sancı,
Yemen ellerinde çoban olmuşum...

Var edenin Sevgilisi, Nûrusun,
Gönüller incisi, can sürurusun,
«Leheblerin eli, kolu kurusun»,
Ben Sana, ben Sana kurban olmuşum...

Güvercin yuvası, örümcek ağı,
Parmakların vardı kevser ırmağı,
Bir an geldi, âzad ettin Burağı,
Şükür, Sana sâdık yâran olmuşum...

Rahmet Peygamberi, Hakk’ın sesisin,
Bütün zamanların efendisisin,
Ezel-ebed aşkın ta kendisisin,
Bir gecede taçtan, tahttan olmuşum.

Can pazarı kurulanda yâ Rasûl,
Yer, gök ateş, kor olanda yâ Rasûl,
Şefaatin sorulanda yâ Rasûl,
Yetiş imdadıma figan olmuşum...

SERVET YÜKSEL

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder