hepsişiir 4

10 Ekim 2011 Pazartesi

Merhabâ ey âlî sultan merhabâ...




Yaradılmış cümle oldu şâdûmân
Gam gidûp âlem yeniden buldu cân

Cümle zerrât-ı cihan edip sadâ
Çağrışuben dediler kim merhabâ

Merhabâ ey âlî sultan merhabâ
Merhabâ ey kân-ı irfan merhabâ

Merhabâ ey cân-ı cânan merhabâ
Merhabâ ey derde derman merhabâ

Ey cemâli gün yüzü bedr-i mânîr
Ey kamû düşmüşlere sen dest-gîr

Ey gönüller derdinin dermânı sen
Ey yaradılmışların Sultânı sen

Birbirine müjdeleyû her melek
Raksa girdi şevk-i şâdından felek

Nur idi baştan ayağa gövdesi
Nur ayândır nurun olmaz gölgesi

İnci dişler şuaından gece
İğne düşse bulunurdu ey hoca

Dokununca saçına bâd-i sabâ
Misk-i anberle dolar idi havâ

Terlese güller olurdu terleri
Hoş dererlerdi terinden gülleri
.
Süleyman Çelebi

Mecnun Değilsen Sus!.


Göğe asılı bıraktığın bu sağnak, nice gönül tarlalarından 'hû' filizlendirdi.
Kâinat vecde durdu. Ve... dünya elifle dönüyor, yürekler elife dönüyor.
Aşk vesile...
Dünyaya alıştım alışalı, denizi çakıl taşlarından tanıdım.
İçimde ney seslerini büyüttüm. Belli ki yine bu ıssız limanda fırtına kopacaktı. Bir muammalı vakitti oysa ki yalnızlıklar.
Aşkın tarifini sordum göçmen kuşlara. Dediler göç... Dediler yanmaktır yaklaştıkça... Onun kaynağından tadan divanedir. Sonra...
Sonra bir şair kesti yolumu... En yüce bir düştür benim aşkım. Görmeye değmez ki küçük düşleri dedi ve ekledi: Mecnun değilsen sus!..
Bense güneşlerin kol gezdiği ufuklar hayâl ederdim alkımlı dünyamda, aşka dair...
Düşlerim en kudsî duygularla bezenmişti oysa.
Meğer küçük düşlerle avunmuşum...
Muhayyel sevdalar buruyor yüreğimin pencerelerini. Herbiri tül, herbiri hür.
Hiç dokunulmamış, hiç yaşanmamış. Hikayelerine hayâl meyal tanıklık ettiğim...
Bu efsane hikayeler sürüldü masama. Bense özgün sözlerin tadına alışıktım.
Benim taatım, tahiyyatımdı Rab'le...
Dünyanın perdesini şöyle bir aralayınca, aşka dair birçok şeyin öylesine ortalığa savrulmuş olduğunu hissettim ki; tanınmayacak haldeydi.
Kadın olmuştu, para, makam, nefs, hırs, menfaat, sömürü olmuştu. O kutsalı aralarından arındırmak öylesine zordu... Kalan son sevgi sözlerini topladım avucuma.. doldurmuyor bile! Dilden çıkıp, ancak kulağa kadar varabiliyordu; yüreğe değil...
Aşka belki bir adım, belki asırlar vardı ama sevgiyi diri tutmaktı, yaşatabilmekti esas olan. Ucuzcular pazarından kurtulup, sultanlar sofrasına hizmetli olabilmekti...
İflah olmaz âşık kisvesini giyebilmekti. Gönülde maya tutup aşka,
onu göklere armağan edebilmekti..
uçurtmalara...
Celâl-i Didar'a yâr olabilmekti benim en gerçek düşüm... Sen ezelî ve ebedî, arzsız ve arşsız, cennet ve cehennemsiz, öylesine bir sevdasın ki diyebilmekti...
Mevlânaca bir tavır koyabilmekti. Naz makamına ulaşmayı gönül hedefinin tam ortasına yerleştirebilmekti
Ruhum firdevslere kayarken, dünyanın sahte makyajı bulaşıyor yüreğime.
Her renk bir adım daha ulaşılmaz kılıyor seni.
Kalbimde bir dünya kurup, binbirinin yıkılışını venüs bardağında
seyretmek gibi bir şey sanırım ulaşılmazlığın...
Ey ulaşılmaz Matlubum!..
Hırçın dalgalar Kahhar ismini vuruyor dünya sahiline, güller Cemal isminle raksa başlıyor bir seher, kuşlar Nur ismini zikrediyor bir şafak kızıllığında...
Bense Vedud coğrafyanda, 'seven' şahsında talibi oynamaktayım.
Belki adaylığın adaylığına bile lâyık değilken;
Bende Mecnun'dan füzun âşıklık istidadı var,
Âşık-ı sâdık benim, Mecnun'un ancak adı var... diyebilme cüretkârlığına koşmaktayım...
Belki sadece içimdeki boşlukta çırpınıp durmaktayım...
Ey Rab! Sana ulaşamamak sensizlikte kaybolmak nedir, anlatayım mı?..
Kum fırtınasında, çölde, sağanaklara âşık olmaktır!...
Dünya elifle dönüyor, yürekler elife dönüyor...
Aşk...

Hüzünlü Gül



Hüzünlü Gül

Çözemedim güldeki esrarı,,
Yüzünüzdeki hüznün sırrı gibi,
Yılların acısı çöreklenmiş yüreğinize,
Aradığınız vefaydı belki de…

Herkezden gizli bir tükenişi yaşamak,
Depremlerle yerle bir olurken gönül haneniz,
Yüzünüzde sahte gülücüklerle
Sahte bir mutluluğun tablosunu çizmek,
Belki de en usta ressamlık burada,
Gül yüzünüzdeki hüznün esrarında…

Bir ömür boyu bağlanmak birine,
Kendini feda etmek,
Yok olurken sevginde
Sevdiğinde tükendiğini görmek
İhanet olmasa da,
Dayanamaz hiç bir yürek bu vefasızlığa,
Gül yüzüne düşen hüzün bundandı bekli de….

Seyyid Bu

27 Mayıs 2011 Cuma

Ey Yüce Rabbimiz!


Ey Rabbimiz! Şüphesiz güçlü olan Sensin.
Bilinmiyenleri bilen, hikmet sahibi Sensin.
Gönüllerimizi aç seni görsün ey Rabbimiz!

Hoşnut ve razı olduklarından olmayı nasip et.
Sen bizim Mevlâmızsın Sen bizleri affet.
Huzurlu kalple tefekkür edelim ey Rabbimiz!

Ey göklerin yerin yaratıcısı bizleri saptırma
Yüreğimizde müminlere karşı kin bırakma.
Sana inananların şanını yücelt ey Rabbimiz!

Bütün varlığımızla yöneldik, sığınırız Sana.
Sarılacağız hikmet dolu Kitabın Kur’ana.
Bizi itâât eden kullarından kıl ey Rabbimiz!

Halis mümin kullarını inkarcılarla deneme.
Zulümlerine uğratıp kafirlere boyun eğdirme.
Rahmet kapılarını aç bize ey Yüce Rabbimiz!

Ya Râb! Yüreklerimiz ezik yüzümüz yerde.
Ölümün şiddetine karşı yardım et bizlere,
Bağışla, affeyle, lütfu bol olan Ey Rabbimiz!

Salih amellerimizi hayırla sonuçlandır.
Bütün övgüler sanadır, bizlere sabır yağdır.
Rahmetini serp taşlaşan ruhumuza Rabbimiz!

Ey Rabbimiz canımızı müslüman olarak al.
Muhammed gülüne eyle bizleri yeşeren dal.
Bizi ebedi cennetinle selamla ey Rabbimiz!

Rahmetinle tut bizleri ateşe düşmemek için,
Semaları ve arzı örten nurunun hakkı için.
Kalbleri dilediği yöne çeviren ey Rabbimiz!

Ya Rabbi! Sensin göklerin yerlerin nuru.
Sensin Mevlâmız, azabından bizleri koru.
Korkusuz kalpten sana sığınırız ey Rabbimiz!

Dönüş Senin huzurunadır, Sana yöneldik.
Bize katında rahmet ver, Sana güvendik.
Bizleri sevginle sevdalandır ey Rabbimiz!

Tevbeleri yalnız sen kabul eden, acıyansın.
Bizlere acı, Sen acıyanların en hayırlısısın.
Azabından sevgine sığınırız güzel Rabbimiz!

Yâ Rab! Bu kulların buyruğuna boyun eğer.
Salih dostlarına, dünyada, ahirette güzellik ver.
Kalpleri nurunla sarıp okşayan ey Rabbimiz!

Ya Rahman duamızı kabul et, bizden razı ol!
Ya Rahim hiç şüphesiz, rahmetin ihsanın bol!
Armağanımızı Cennet eyle, ey Yüce Rabbimiz!

Güçlü olan Sensin, çok veren yine Sensin.
Sensin Rahman, Sensin Rahim, Sen Teksin.
Ey ayıpları örten, dermanımızsın ey Rabbimiz!

Nura götüren Peygamberimizin şanını artır,
Cenneti âlânın en yüksek makamına ulaştır.
Rasulümüze salât ve selâm olsun ey Rabbimiz!

Senden önce olan bir şey yoktur, Sen ebedisin.
Senden sonra kalacak varlık yoktur Sen ezelsin.
Nurunla Sana koşmayı bize nasib eyle Rabbimiz!

16 Mart 2011 Çarşamba

Seccaden kumlardı...





Seccaden kumlardı...
Devirlerden, diyarlardan
Gelip göklerde buluşan
Ezanların vardı!

Mescit mü’min, minber mü’min...
Taşardı kubbelerden Tekbîr,
Dolardı kubbelere “âmin!”

Ve mübarek geceler, dualarımız,
Geri gelmeyen dualardı...
Geceler, ki pırıl pırıl,
Kandillerin yanardı.

Kapına gelenler, yâ Muhammed,
-Uzaktan, yakından-
Mü’min döndüler kapından!

Besmele, ekmeğimizin bereketiydi,
İki dünyada aziz ümmet;
Muhammed ümmetiydi.

Konsun –yine- pervazlara güvercinler,
“Hû hû”lara karışsın âminler...
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!

Şimdi seni ananlar,
Anıyor ağlar gibi...
Ey yetimler yetimi,
Ey garipler garibi;
Düşkünlerin kanadıydın,
Yoksulların sahibi...
Nerde kaldın ey Resûl,
Nerde kaldın ey Nebi?

Günler, ne günlerdi, yâ Muhammed,
Çağlar ne çağlardı:
Daha dünyaya gelmeden
Mü’minlerin vardı...
Ve bir gün, ki gaflet
Çöller kadardı,
Halîme’nin kucağında
Abdullah’ın yetimi
Âmine’nin emaneti ağlardı.
Hatice’nin goncası,
Aişe’nin gülüydün.
Ümmetinin gözbebeği
Göklerin resûlüydün...

Elçi geldin, elçiler gönderdin...
Ruhunu Allah’a,
Elini ümmetine verdin.
Beşiğin, yurdun, yuvan
Mekke’de bunalırsan
Medine’ye göçerdin.
Biz bu dünyadan nereye
Göçelim, yâ Muhammed?

Yeryüzünde riyâ, inkâr, hıyanet
Altın devrini yaşıyor...
Diller, sayfalar, satırlar
“Ebu Leheb öldü” diyorlar.
Ebû Leheb ölmedi, yâ Muhammed
Ebû Cehil kıt’alar dolaşıyor!

Neler duydu şu dünyada
Mevlidine hayran kulaklarımız;
Ne adlar ezberledi, ey Nebî,
Adına alışkın dudaklarımız!
Artık, yolunu bilmiyor;
Artık, yolunu unuttu
Ayaklarımız!
Kâbe’ne siyahlar
Yakışmamıştır, yâ Muhammed
Bugünkü kadar!

Hased gururla savaşta;
Gurur, Kafdağı’nda derebeyi...
Onu da yaralarlar kanadından,
Gelse bir şefkat meleği...
İyiliğin türbesine
Türbedâr oldu iyi.

Vicdanlar sakat
Çıkmadan yarına,
İyilikler getir, güzellikler getir
Âdem oğullarına!

Şu gördüğün duvarlar ki
Kimi Tâif’tir, kimi Hayber’dir...
Fethedemedik, yâ Muhammed,
Senelerdir.

Ne doğruluk, ne doğru;
Ne iyilik, ne iyi...
Bahçende en güzel dal,
Unuttu yemiş vermeyi...
Günahın kursağında
Haramların peteği!

Bayram yaptı yapanlar;
Semâve’yi boşaltıp
Sâve’yi dolduranlar...
Atını hendeklerden -bir atlayışta-
Aşırdı aşıranlar...
Ağlasın Yesrib,
Ağlasın Selman’lar!

Gözleri perdeleyen toprak,
Yüzlere serptiğin topraktı...
Yere dökülmeyecekti, ey Nebî,
Yabanların gözünde kalacaktı!

Konsun -yine- pervazlara güvercinler,
“Hû hû”lara karışsın âminler...
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!

Ne oldu, ey bulut,
Gölgelediğin başlar?
Hatırında mı, ey yol,
Bir aziz yolcuyla
Aşarak dağlar, taşlar,
Kafile kafile, kervan kervan
Şimale giden yoldaşlar!

Uçsuz bucaksız çöllerde,
Yine, izler gelenlerin,
Yollar gideceklerindir.

Şu tekbir getiren mağara,
Örümceklerin değil;
Peygamberlerindir, meleklerindir...
Örümcek ne havada,
Ne suda, ne yerdeydi;
Hakkı göremeyen
Gözlerdeydi!

Şu kuytu cinlerin mi;
Perilerin yurdu mu?
Şu yuva -ki, bilinmez-
Kuşları Hüdhüd müdür, güvercin mi, kumru mu?
Kuşlarını, bir sabah,
Medine’ye uçurdu mu?

Ey Abvâ’da yatan ölü,
Bahçende açtı dünyanın
En güzel gülü;
Hâtıran, uyusun çöllerin
Ilık kumlarıyla örtülü!

Dinleyene, hâlâ,
Çöller ses verir;
“Yaleyl!” susar,
Uğultular gelir.
Mersiye okur Uhud,
Kaside söyler Bedir.
Sen de bir hac günü,
Başta Muhammed, yanında Ebû Bekir;
Gidenlerin yüz bin olup dönüşünü
Destan yap, ey şehir!

Ebû Bekir’de nûr, Osman’da nûrlar...
Kureyş uluları, karşılarında
Meydan okuyan bir Ömer bulurlar;
Ali’nin önünde kapılar açılır,
Ali’nin önünde eğilir surlar,
Bedir’de, Uhud’da, Hayber’de
Hakk’ın yiğitleri, şehîd olurlar...
Bir mutlu günde, ki ölüm tatlıydı,
Yerde kalmazdı ruh... kanatlıydı.

Konsun –yine- pervazlara güvercinler
“Hû hû”lara karışsın âminler.
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!

Vicdanlar, sakat çıkmadan,
Yâ Muhammed, yarına;
İyiliklerle gel, güzelliklerle gel
Âdem oğullarına!

Yüreklerden taşsın
Yine, imanlar!
Itrî, bestelesin Tekbîr’ini;
Evliyâ, okusun Kur’ân’lar!
Ve Kur’ân-ı göz nûruyla çoğaltsın
Kayışzâde Osman’lar
Na’tını Galip yazsın,
Mevlid’ini Süleyman’lar!
Sütunları, kemerleri, kubbeleriyle
Geri gelsin Sinan’lar!
Çarpılsın, hakikat niyetine
Cenaze namazı kıldıranlar!

Gel, ey Muhammed, bahardır...
Dudaklar ardında saklı
Âminlerimiz vardır...
Hacdan döner gibi gel;
Mi’râc’dan iner gibi gel;
Bekliyoruz yıllardır!

Bulutlar kanat, rüzgâr kanat;
Hızır kanad, Cibril kanad;
Nisan kanad, bahar kanad;
Âyetlerini ezber bilen
Yapraklar kanad...
Açılsın göklerin kapıları,
Açılsın perdeler, kat kat!
Çöllere dökülsün yıldızlar;
Dizilsin yollarına
Yetimler, günahsızlar!
Çöl gecelerinden, yanık
Türküler yapan kızlar
Sancağını saçlarıyla dokusun;
Bilâl-i Habeşî sustuysa
Ezânlarını Dâvûd okusun!

Konsun –yine- pervazlara güvercinler,
“Hû hû”lara karışsın âminler...
Mübarek akşamdır;
Gelin ey Fâtihalar, Yâsinler!
Alıntı...

21 Aralık 2010 Salı

Mescid-i Aksa'yı gördüm düşümde

Mescid-i Aksa'yı gördüm düşümde
Bir çocuk gibiydi ve ağlıyordu.
Varıp eşiğine alnımı koydum
Sanki bir yeraltı nehri kaynıyordu.

Gözlerim yollarda, bekler dururum
'Nerde kardeşlerim' diyordu bir ses.
İlk kıblesi benim ulu Nebimin
Unuttu mu bunu acaba herkes.

Şimdi kimsecikler varmaz yanıma
Resulden yoksunum, tek ve tenhayım.
Rüzgarlar silemez gözyaşlarımı
Çöllerde kayıp bir yetim vahayım.

Mescid-i Aksa'yı gördüm düşümde
Götür Müslüman'a selam diyordu.
Dayanamıyorum bu ayrılığa
Kucaklasın beni İslâm diyordu.

.

Akif İnan

Elhamdülillah.


ELHAMDÜLİLLAH
Her sabah uyandığımda atıyorsa kalbim
Elhamdülillah,
Görüyorsa etrafını et parçası gözlerim
Elhamdülillah,
Alabiliyorsa nefesi içime ciğerim
Elhamdülillah,
Duyabiliyor ise annemin sesini kulaklarım
Elhamdülillah,
Eti sindirdiği halde sindirmediğiyse kendini midem
Elhamdülillah,
Yandığı halde tükenmediyse güneşim
Elhamdülillah,
Yakıcı olduğu halde yakmadıysa beni oksijenim
Elhamdülillah,
Rahat pıhtılaştığı halde pıhtılaşmıyorsa damarımda kanım
Elhamdülillah,
Bol nimetlerle süslediyse soframı Rabbim,
Elhamdülillah,
Güzel bir suret çizdiyse çehremi ressamım
Elhamdülillah,
Çok ince olduğu halde göstermiyorsa içimi tenim
Elhamdülillah,
Şuursuz atomları benim emrime verdiyse Rabbim
Elhamdülillah
Akıl ile ayırdıysa hayvandan beni yaradanım
Elhamdülillah,
Yorulmak bilmeyen kaslarla donatıldıysa kalbim
Elhamdülillah,
Doğar doğmaz eşi olmayan olan anne sütü ile beslendim
Elhamdülillah,
Bana verdiğin nimetlerin farkında olan iman için
Elhamdülillah,
Beni dünyaya getirip saltanatını tanıttırdığın için
Elhamdülillah,
Beni insanlar arasından alıp kendinden haberdar kıldın için
Elhamdülillah,
Beni âlemlerin rahmet peygamberine ümmet eyledin için
Elhamdülillah,
Mürşitlerinin üstadı olan üstadıma evlat olmaya hak tanıdın için
Elhamdülillah,
İnsan olma hakkını bana lütfettiğin için,
Elhamdülillah,
Sana asi olduğum halde beni rızıklandırdığın için
Elhamdülillah,
Hatasını anlayan kalp verdiğin için
Elhamdülillah,
Benden dua etme ve gözyaşı kabiliyetini almadığın için
Elhamdülillah,
İnsanlara teşekkür eden dil ile süslediğin için,
Elhamdülillah,
Ben aramadan asrın mürşidine beni buldurduğun için
Elhamdülillah,
Unutulduğu bir zamanda beni kurana memur kıldığın için
Elhamdülillah,
Annemin duasını kabul edip iyilerle tanıştırdığın için
Elhamdülillah,
Beni kuran okuyan ve okutanlardan eylediğin için
Elhamdülillah,
İlmin ile meşgul edip cahil sıfatından koruduğun için
Elhamdülillah,
Bilmediğine düşman olanlardan uzaklaştırdığın için
Elhamdülillah,
Zatını sıfatının esmasının ve efalinin hudutsuzluğunca
Sana şükürler olsun DUASINI ÖĞRETTİĞİN İÇİN
Elhamdülillah.

Ali AY